Heavy Rain

Heavy Rain, een game waar enorm veel om te doen was. Twee jaar geleden was ik aanwezig op de Leipzig Games Convention en zagen we de eerste in-game beelden van deze titel. Zo sceptisch als ik ben was ik de enige journalist die op die avond bij de Microsoft borrel riep: dat waren dus echt GEEN in-game beelden. Tot op de dag van vandaag neem ik die woorden nog steeds niet terug, want de scene die we te zien kregen heb ik niet gezien in de game.

Ben ik dan wel de uitgelezen persoon om deze game te recenseren? Ik denk het wel, want tot vorige week moest ik niks hebben van deze game totdat ik de demo speelde. Deze demo wist mij te overtuigen dat ik toe ben aan iets anders in plaats van al die andere games. Overigens was het ook een excuus om aantal games opzij te laten liggen waar de recensie nog van online moet komen.

Heavy Rain is anders dan de meeste games die we kennen. Er is maar één game waar we Heavy Rain mee kunnen vergelijken en dat is Fahrenheit, een game van precies dezelfde ontwikkelaar, Quantic Dream. In die game moest je namelijk ook knoppen gebruiken om handelingen uit te voeren en die game wist mij toen ook best wel te vermaken. Toch vind ik die game stuk beter dan Heavy Rain, de spanning was meer om te snijden.

In Heavy Rain speel je niet één personage, maar namelijk vier personages. Uiteraard niet allemaal op hetzelfde moment, maar verveeld in soort van hoofdstukken. Je speelt Ethan Mars, een succesvolle architect die aan lagere wal komt omdat hij een zoon verloren heeft en zijn andere zoon ontvoerd is door de Origami Killer. De tweede personage is Norman Jayden, een FBI agent die verslaafd is aan de drugs en de lokale politie komt helpen met het onderzoek naar de Origami Killer. Het derde personage is Scott Shelby, een privé detective die namens de ouders van de slachtoffers opzoek gaat naar de Origami Killer. En als laatste hebben we Madison Page, een journaliste die lijdt aan slapeloosheid en die opzoek is naar een primeur.



Het indirecte vijfde personage dat we hebben is de Origami Killer. De laatste drie jaar slaat hij toe in de herfst en ontvoerd hij jongens in de leeftijd van tien jaar. Deze worden dood gevonden en blijken te zijn verdronken. Alle vier de personages proberen deze moorden te stoppen en ieder met een ander motief. Het belangrijkste motief komt toch wel uiteindelijk van Ethan, want deze moet aantal testen doorstaan om zijn zoontje te redden. En deze testen zijn niet altijd even makkelijk!

De gehele game heb je de ‘vrijheid’ om te bepalen hoe het afloopt. Je kan vrij lopen en wanneer er iets belangrijks is, kan je met de getoonde toetsencombinatie een actie doen. Dit varieert tot het ingedrukt houden van enkele knoppen tot snel reageren. Het ingedrukt houden van bepaalde knopcombinaties is niet altijd even makkelijk. Zo moest ik regelmatig mijn tong gebruiken voor het kruisje omdat mijn vingers al druk bezig waren met het rondje en vierkant. Maar dat is maar een enkel ranzig detail vanuit mijn kant.

Op het begin maakt het niet zo heel erg uit of je bepaalde combinaties niet haalt of als je te traag bent, naarmate de game vordert krijg je steeds meer behendigheid hierin. Toch blijkt het later in het spel toch moeilijker te worden, vooral omdat een misstap snel gezet kan worden en dit het einde betekent van één van je personages. Dus let goed op voordat je een fout begaat. Want zou zonde zijn als je een bepaalde trophy niet haalt omdat je te langzaam was of op een verkeerde knop drukte.



Het verhaal blijft tot op het laatste moment spannend en dat is echt van belang in Heavy Rain. Dit omdat vooral op het begin er geen einde aan komt aan het traag gebeuren. Je moet echt doorzetten om door het begin te komen. En dat is zeer spijtig, vooral omdat je na een paar uur echt goed op dreef bent en echt goed in het verhaal zit. Naarmate je verder komt merk je ook steeds meer op dat de personages steeds dichter naar elkaar heen groeien. Je komt ze steeds vaker tegen en je begint op deze manier ook een band met ze te krijgen. Althans, ze krijgen een band met elkaar want tussen twee personages bloeit er zelfs een romance. Overigens nog een ranzige detail, wanneer je de romance doorzet tussen deze twee personage, kan je je eigen pornofilm regisseren!

Genoeg lof over deze game, want we komen nu aan bij onze final cut. Heavy Rain is een titel die al tijdje in ontwikkeling is en waar men met grote woorden over spreekt. Toch is dit niet geheel terecht, want er schort heel wat aan de grafische kant van deze game. Zo was ik op den duur een ei aan het bakken en bleef mijn ei gewoon boven de pan zweven. Zelfs wanneer ik mijn ei inmiddels al klaargemaakt had en al op bord had gelegd. Dat was niet het enige wat ik tegenkwam, zo liepen er op den duur ook personages door elkaar heen en stond ik echt verbaasd te kijken.



Niet alleen deze foutjes waren nogal storend, de personages zagen er ook heel erg houterig eruit en kwamen pas tot hun recht tijdens de laadschermen. En dat was vooral mijn grootste irritatiepunt, want het duurde enorm lang voordat het laadscherm eindelijk weg was. Het was al helemaal erg als je aantal trophies had behaald in één hoofdstuk, want dan duurde het nog langer.

Van het grafisch gedeelte gaan we naar de soundtrack. Want die is echt grandioos in Heavy Rain. Het geluid veranderde met iedere stap die je zette. Soms durfde ik niet verder te lopen omdat het geluid zo’n spanning veroorzaakte dat ik met een bonkend hart toch maar doorzette. Toch is hier ook weer een kanttekening bij, want het gebeurde me dat het geluid enkele keren wegviel en zo is een dialoog moeilijk te volgen.

Geplaatst op 2010-03-03 om 11:13:00 door Sylvano Witte

Undercovered

Heavy Rain weet niet de beloftes in te lossen bij mij. Grafisch vond ik het een teleurstelling en stond dan ook verbaasd dat het geluid hier en daar gewoon wegviel. Mijn grootste verbazing was toch wel dat mijn beeld stilstond en dat ik gewoon niks meer kon doen. Toch hoop ik op een vervolg die deze punten gaat aanpakken, want het ‘regisseren van deze game’ was zeer vermakelijk.

Beoordeling